De buis van Eustachius is een kanaal dat het middenoor verbindt met
de neus-keel-holte, de ruimte achteraan de neus. Bij slikken gaat dit kanaal
open en verlucht op die manier het middenoor. Dit ervaart men bijvoorbeeld bij
opstijgen of dalen in een vliegtuig. Dan wordt de omgevende luchtdruk kleiner of
groter in vergelijking met de druk in het middenoor, wat een naar gevoel geeft.
Zoals iederen al ondervonden heeft, verdwijnt het drukkingsgevoel bij slikken,
waarbij de buis van Eustachius opengaat en de druk normaliseert.
Op jonge leeftijd is die buis, en ook het oor van het kind, nog niet
voldoende uitgerijpt om bij verkoudheden goed te functioneren. Bij bijna alle kinderen is dit probleem spontaan opgelost rond de
leeftijd van zeven jaar, maar veel kinderen zijn er ook vroeger vanaf.
Factoren die bijdragen aan de slechte werking van deze buis van Eustachius: infecties,
allergie, zwelling van de neusamandel (adenoid of 'poliepkes'), enz. Soms is er ook een genetische factor.
Het niet goed verluchten van het middenoor heeft een vochtophoping als
gevolg, waarvan de consistentie wisselend kan zijn (sereus of vloeibaar, tot
muceus of taai slijm).
Dit vocht veroorzaakt een gehoorverlies van ongeveer 30 decibel. Iemand met
een gehoorverlies van 30 decibel heeft meestal geen problemen om gewone gesprekken
in goede geluidsomstandigheden te verstaan, maar gaat toch een aantal dingen missen wanneer de
omstandigheden iets moeilijker worden: wanneer er veel achtergrondlawaai is, bij
geroezemoes, wanneer het kind een boek leest of naar de tv kijkt, wanneer men
iets zegt vanop een wat grotere afstand. Het is dus een gehoorverlies dat niet
altijd duidelijk opvalt, zeker niet als het al lang aanwezig is. Dikwijls wordt
gedacht dat het kind gewoon verstrooid of dromerig van aard is, of dat het niet
wil luisteren ... Dikwijls gaat het gehoor wat op en af, met betere periodes en
periodes van slechter horen tijdens verkoudheden.
Wanneer er een verkoudheid is, gaan enkele virussen of bacteriën vanuit de
neus langsheen
de buis van Eustachius naar het middenoor gaan. Als er daar vocht is, is dit een ideale voedingsbodem en gaan ze zich
vermenigvuldigen en een oorontsteking veroorzaken. Wanneer de oorontsteking
geneest (spontaan, met antibiotica of een prik in het trommelvlies), gaat de
etter zich opnieuw omvormen tot slijm, dat in het oor aanwezig blijft. Bij de volgende verkoudheid
treedt hetzelfde opnieuw op. De oorontstekingen zijn dus een gevolg van de
aanwezigheid van het vocht. Zolang we vocht zien in het oor, is de kans op
nieuwe oorontstekingen erg groot.
