Waarom worden buisjes geplaatst?

De meeste kleine kinderen hebben, als ze een verkoudheid hebben, gedurende enkele weken na de verkoudheid wat vocht in de oren; soms vloeibaar 'sereus' vocht, soms taai slijm, soms etter. Bij de meeste kinderen verdwijnt dat vocht spontaan na enkele weken tot maanden, maar bij sommige kinderen blijft het langer aanwezig in het oor: maanden, soms verschillende jaren.

Het is dus niet omdat er vocht wordt gezien in het oor van een kind dat er onmiddellijk iets aan moet worden gedaan. 

Dat vocht geeft bij sommige kindjes helemaal geen klachten. Bij andere kindjes treden er  aanhoudende oorontstekingen op. Het kan gaan om klassieke oorontstekingen met hoge koorts en ziek zijn, maar het kan ook gaan om sluimerende, 'gemaskeerde' oorontstekingen, zonder koorts maar met slecht slapen, hangerig zijn, naar de oortjes grijpen, hoesten en slijmen thv de neus en lagere luchtwegen.

Bij wat oudere kinderen (ouder dan 3 jaar) veroorzaakt het vocht minder oorontstekingen, en valt soms enkel op dat het kind minder goed hoort.

Bij zo'n kinderen is het dikwijls best wat af te wachten, en plaatsen we dan enkel buisjes als het vocht na geruime tijd toch niet verdwijnt, omdat de aanwezigheid van vocht op langer termijn toch niet zo goed is voor het oor. De kans dat het vocht spontaan verdwijnt in de winter is eerder klein; spontane genezing treedt meestal op tegen het einde van de zomer. In de maand mei gaan we daarom proberen zo lang mogelijk af te wachten in de hoop dat het vocht in de loop van de zomer spontaan verdwijnt. Heeft een kind in oktober al veel last, dan gaan we toch sneller buisjes aanraden.